LeoVegas boete zorgplicht bij tien spelers: €500.000

Inhoud:

LeoVegas boete voor schenden van de zorgplicht

De Kansspelautoriteit (Ksa) heeft aan vergunninghouder LeoVegas Gaming p.l.c. een bestuurlijke boete van € 500.000 opgelegd. Volgens de toezichthouder heeft het bedrijf achter online casino LeoVegas zijn Nederlandse spelers onvoldoende beschermd tegen gevaarlijk speelgedrag en kansspelverslaving, de Ksa heeft een kort kennisartikelen over verschillende maatregelen om gevaarlijk speelgedrag te voorkomen, die vergunde kansspelaanbieders moeten nemen om gevaarlijk speelgedrag te voorkomen.

De Ksa selecteerde tien spelersdossiers van spelers die in de periode oktober 2023 tot en met maart 2024 het grootste verlies leden, veel dagen speelden en vaak 's nachts actief waren. In alle tien de dossiers stelde de toezichthouder overtredingen vast. Deze boete voor LeoVegas past in een reeks zorgplicht-sancties tegen legale aanbieders, na eerdere boetes voor Unibet (€ 4 miljoen) en BetCity (€ 2,65 miljoen). LeoVegas maakte bezwaar tegen zowel de boete als de publicatie ervan.

LeoVegas boete zorgplicht: hoe het onderzoek begon

LeoVegas Gaming p.l.c. is gevestigd in Malta en houdt een vergunning van de Kansspelautoriteit, verleend op 7 september 2023 en geldig tot 7 september 2028. Het bedrijf biedt via een legaal casino kansspelen aan via de Nederlandse versie van de LeoVegas website en de bijbehorende app.

De Kansspelautoriteit houdt risicogestuurd toezicht op vergunninghouders en monitort via de controledatabank doorlopend het speelgedrag van spelers. Naar aanleiding daarvan selecteerden toezichthouders tien spelers die in de periode oktober 2023 tot en met maart 2024 de hoogste verliezen leden bij LeoVegas, op veel dagen speelden en regelmatig 's nachts actief waren.

Wat is de controledatabank?

De controledatabank is een centrale database die de Kansspelautoriteit gebruikt voor risicogestuurd toezicht. Vergunninghouders zijn verplicht speelgegevens aan te leveren, zoals stortingen, inzetten en speelduur. Op basis van die gegevens selecteert de toezichthouder dossiers voor nader onderzoek.

LeoVegas leverde de gevraagde dossiers aan. Op 18 december 2024 stelden toezichthouders een rapport op waaruit bleek dat het bedrijf bij alle tien de spelers de zorgplicht had geschonden. LeoVegas mocht schriftelijk en mondeling op het rapport reageren voordat een besluit werd genomen.

Wat misging: analyses te laat en resultaten inconsistent

In alle tien de dossiers zag de Kansspelautoriteit dezelfde fout terugkomen. LeoVegas analyseerde het speelgedrag te laat en trok daar verkeerde conclusies uit. Daardoor werden risicosignalen niet op tijd opgemerkt, terwijl de regels dat wel vereisen.

Bij meerdere spelers wisselden de risiconiveaus af tussen midden en midden-hoog, terwijl het speelgedrag in die periode niet verbeterde maar juist verslechterde. Zulke wisselende conclusies zonder voldoende onderbouwing wezen erop dat het systeem van LeoVegas er niet op gericht was risicovol gedrag vroegtijdig te signaleren. Bovendien werden hoge stortingen en hoge verliezen, die in onderlinge samenhang duidelijk op onmatige deelname wezen, door LeoVegas in eerste instantie niet als risicosignaal herkend.

Wat zijn risico-indicatoren?

Risico-indicatoren zijn signalen in het speelgedrag van een speler die kunnen wijzen op onmatige deelname of kansspelverslaving. Artikel 17 van de Regeling werving, reclame en verslavingspreventie kansspelen

geeft een niet-uitputtende opsomming, waaronder hoge of toenemende speelfrequentie, afwijkende inzetpatronen en afwijkingen in speeltijdstippen.

De Kansspelautoriteit oordeelde dat LeoVegas het risico van het speelgedrag van de spelers structureel te laat en te laag inschatte. Daardoor was de analyse telkens niet gericht op vroegtijdige onderkenning van signalen, wat op zichzelf al een overtreding vormt van artikel 15 van het Besluit werving, reclame en verslavingspreventie kansspelen.

Concreet voorbeeld: speler 1

Ter illustratie wordt de casus van speler 1 hier toegelicht. Binnen ruim een uur stortte de speler vijf keer €3.000 op de speelrekening. In datzelfde eerste uur leed de speler verliezen van €9.000 en verspeelde circa €13.000 aan winst. De Kansspelautoriteit oordeelde dat alleen al deze combinatie van hoge stortingen, hoge verliezen en een verandering in speelgedrag, binnen het eerste uur, voldoende aanleiding was om direct te concluderen dat het speelgedrag risicovol was.

LeoVegas had op dat moment al moeten ingrijpen, volgens de Kansspelautoriteit. In plaats daarvan liepen de totale stortingen op tot €25.000, de door de speler ingestelde limiet, die binnen twee uur volledig was ingezet en verspeeld. LeoVegas voerde daarna pas een analyse uit waarbij ook de financiële situatie van de speler werd betrokken. De eerste maatregel volgde nadat de speler zijn volledige limiet al had verloren: een pop-up. De Kansspelautoriteit vond dat geen serieuze interventie. Een pop-up is met één muisklik weg te klikken, biedt geen maatwerk en was niet afgestemd op het gedrag van deze specifieke speler. Een zwaardere ingreep (tijdelijke blokkade van het account) volgde pas later, maar ook die kwam te laat.

Interventiemaatregelen: pop-ups als structureel patroon

Het patroon bij speler 1 was geen uitzondering. In alle tien de dossiers bleef LeoVegas standaard pop-ups sturen met titels als 'Speel Bewust' en 'Speel Bewust Hulpmiddelen', ook als het speelgedrag verslechterde of de speler niet reageerde op eerdere pop-ups. De Kansspelautoriteit oordeelde bij de LeoVegas boete zorgplicht dat het bedrijf de maatregelen nooit aanpaste aan het gedrag van de speler, de ernst van de signalen of de reactie op eerdere stappen, terwijl de regels dat wel verplichten.

De Kansspelautoriteit stelde ook vast dat LeoVegas zeer hoge stortingslimieten toestond, in sommige gevallen tot €10.000 per dag en €30.000 per maand. In drie dossiers bereikte de speler zijn maandlimiet al binnen twee weken na registratie. Hiermee had LeoVegas meerdere wettelijke verplichtingen geschonden rondom het monitoren van speelgedrag en het nemen van maatregelen. Drie terugkerende patronen die in alle tien dossiers voorkwamen werden vastgesteld:

• analyses werden te laat verricht en bevatten inhoudelijke tekortkomingen;
• de vermogenspositie van de speler werd te laat of helemaal niet bij de analyse betrokken;
• dezelfde lichte interventiemaatregel werd herhaald, ook als de speler niet op eerder getroffen interventies reageerde.

De Kansspelautoriteit wees er ook op dat LeoVegas zelf de stortingslimieten van spelers zo hoog had laten oplopen dat ze geen doel meer hadden. Een limiet die een speler nooit bereikt, kan ook geen signaal afgeven dat er iets mis is.

Reactie van LeoVegas op de zorgplicht boete

In haar zienswijze stelde LeoVegas dat het bedrijf de zorgplicht altijd had nageleefd. Het wees op zijn verantwoord spelen-model, een zelflerend systeem dat continu het speelgedrag van spelers analyseerde op basis van inzetgedrag, stortingen, tijdstippen en speelpatronen. Was een speler eenmaal als hoog risico aangemerkt, dan volgde een handmatige ingreep. Bij een lagere risicocategorie gingen er automatisch informatieve berichten uit. Het systeem werd ook tijdens de onderzochte periode steeds verbeterd, en LeoVegas vond dat de Ksa ten onrechte eiste dat elke analyse handmatig zichtbaar moest zijn.

Wat is een zienswijze?

Een zienswijze is de formele reactie die een bedrijf of persoon kan geven voordat een bestuursorgaan een definitief besluit neemt. De Kansspelautoriteit is verplicht een partij eerst in de gelegenheid te stellen te reageren op het voornemen tot sanctionering. Het kan schriftelijk worden ingediend en mondeling worden toegelicht tijdens een hoorzitting.

LeoVegas vond ook dat begrippen als 'vroegtijdige onderkenning' en 'verhoogd risico' ten tijde van de overtredingen niet duidelijk genoeg in de wet stonden omschreven. Het bedrijf vroeg de Ksa daarom te volstaan met een minder zware maatregel, zoals een bindende aanwijzing, in plaats van een boete. Daarbij stelde LeoVegas dat de tien dossiers een te beperkt en eenzijdig beeld gaven van hoe het bedrijf in het algemeen met de zorgplicht omging.

De Kansspelautoriteit verwierp al deze argumenten. LeoVegas kreeg niet het verwijt dat het bedrijf helemaal geen analyses maakte, maar dat de analyses die er waren inhoudelijk tekortschoten. Dat het systeem continu draaide, hielp niet als het risicosignalen structureel te laat of te laag inschatte. Dat het verantwoord spelen-model nog in ontwikkeling was, veranderde daar niets aan. LeoVegas koos er zelf voor om spelers tot haar kansspelaanbod toe te laten, en draagt daarvoor de verantwoordelijkheid.

Het argument over onduidelijke normen hielp LeoVegas eveneens niet. De signalen in de dossiers, zoals meerdere hoge stortingen op één dag, geweigerde stortingen, hoge verliezen en het keer op keer bereiken van stortingslimieten, waren duidelijk genoeg om op te reageren. Dat die signalen niet letterlijk in een wetsartikel stonden opgesomd, deed daar niets aan af. Ten slotte wees de Ksa op de hoge limieten die LeoVegas toestond.

Hieronder wordt een visuele tijdlijn gegeven van het hele LeoVegas boete zorgplicht proces:

De boete: €500.000 als passende sanctie

Op 1 oktober 2025 legde de Kansspelautoriteit de LeoVegas zorgplicht boete vast op €500.000. De Ksa bestempelde de overtredingen als 'zeer ernstig'. In alle tien de dossiers was hetzelfde patroon zichtbaar: analyses te laat, signalen te laag ingeschat, en steeds te lichte maatregelen. Het ging duidelijk niet om losse incidenten. Bij het bepalen van de boete telde ook mee dat LeoVegas het speelgedrag van spelers actief bijhield en gedetailleerde inzage had in hun gedrag, maar weken en soms maandenlang niet of niet goed ingreep.

Bij het bepalen van de hoogte keek de Kansspelautoriteit ook naar de omvang van het bedrijf. De Nederlandse omzet van LeoVegas bedroeg in 2024 €29 miljoen. Tegen die achtergrond was een boete van €500.000 passend. Een lichtere maatregel, zoals een aanwijzing of een dwangsom, was volgens de Ksa niet genoeg.

Bezwaar en juridisch vervolg

LeoVegas was het niet eens met de bevindingen en maakte bezwaar. In het LeoVegas bezwaar gaven zij aan dat de LeoVegas Group veel waarde hecht aan verantwoord spelen en dat het bedrijf zijn processen daarvoor sinds het onderzoek is blijven ontwikkelen en verbeteren.

De zaak verliep chronologisch als volgt (2024 - 2025):

• Op 18 december 2024 stelden toezichthouders het boeterapport op.
• LeoVegas gaf op 28 februari 2025 een schriftelijke zienswijze
• Toelichting volgde mondeling op 11 maart 2025.
• Op 2 oktober 2025 volgde zowel het sanctiebesluit als het besluit tot openbaarmaking.
• Op 14 november 2025 maakte LeoVegas pro forma bezwaar tegen beide besluiten.
• De inhoudelijke bezwaargronden volgden op 16 december 2025.

Ondertussen probeerde het bedrijf via de rechter de publicatie tegen te houden. Volgens LeoVegas raakte de publicatie een spoedeisend belang, om deze reden vroeg het bedrijf bij de rechtbank Den Haag een voorlopige voorziening aan tegen de openbaarmaking. De voorzieningenrechter wees dit verzoek op 18 december 2025 af (ECLI:NL:RBDHA:2025:27689).

De rechter beoordeelde dat de publicatie paste binnen de toezichthoudende taak van de Ksa. Daarbij had LeoVegas de gestelde schade onvoldoende en te speculatief onderbouwd. Publicatie van zowel het sanctie- als openbaarmakingsbesluit volgde op 22 december 2025 via de website van de Ksa. Tijdens een hoorzitting op 13 januari 2026 kreeg LeoVegas de gelegenheid om zijn bezwaren toe te lichten, maar het bedrijf verscheen niet. Op 18 mei 2026 bracht de Adviescommissie bezwaarschriften advies uit. Zij adviseerde de bezwaren ongegrond te verklaren en beide besluiten in stand te laten.

De commissie was duidelijk in haar conclusie; het betrof hier geen grensgevallen, maar duidelijke schendingen van de zorgplicht. LeoVegas had de open normen, als professionele vergunninghouder, zelf moeten invullen. Hierbij is het belangrijk dat een professionele aanbieder van online kansspelen zelf hoort te weten wanneer er moet worden ingegrepen. Het is daarbij geen excuus dat interne systemen van LeoVegas in de beginperiode niet goed werkten. Ook het boetebedrag was terecht vastgesteld. Voor zowel een beperking op de openbaarmaking als een vergoeding van de proceskosten, zag de commissie geen grond.

Per signaal en verplichting zette de commissie de punten van de Ksa af tegen de tegenargumenten die LeoVegas in het bezwaar aanvoerde. Op elk onderdeel was de uitkomst hetzelfde:

De Raad van Bestuur volgde met de beslissing op bezwaar volgde 9 juni 2026. De Ksa nam het advies integraal over, verklaarde de bezwaren ongegrond en handhaafde de besluiten van 1 en 2 oktober 2025 volledig. De boete en de openbaarmaking bleven hiermee overeind. De beslissingen op bezwaar en de bijbehorende openbaarmaking werden op 10 juni 2026 verzonden en gepubliceerd.

Huidige situatie

De beslissing op bezwaar is genomen op 9 juni 2026, waarmee de boete van €500.000 volledig in stand bleef. Tegen dat besluit kan LeoVegas beroep instellen bij de sector bestuursrecht van de rechtbank Den Haag. Of het bedrijf dat doet, is nog niet bevestigd. Gezien de eerdere pogingen van bezwaar is het echter wel aannemelijk dat het bedrijf beroep gaat instellen tegen deze boete.

Top Casino heeft aan XY Legal Solutions B.V. gevraagd om na te gaan of er geen foutieve informatie is geplaatst over vergunninghouders, waarmee zij onterecht in diskrediet kunnen worden gebracht.